Aleppo’s 5.000 Ezidi’s zitten vast onder belegering in Sheikh Maqsoud, Ashrafieh en al-Suryan, met stroomuitval, tekorten aan medicijnen en gedwongen ontheemding. Bijna 1.200 families zijn al gevlucht, terwijl duizenden nog steeds gevaar lopen. Ezidi Times roept Duitsland en de internationale gemeenschap op om onmiddellijk actie te ondernemen en te zorgen dat de de facto Syrische regering Ezidi’s beschermt.
Een virale video toont een moslimvrouw die voedsel, speelgoed en snoep weigert van Ezidische vrouwen, waarmee de aanhoudende anti-Ezidische discriminatie wordt blootgelegd. Zelfs basisvriendelijkheid wordt afgewezen vanwege eeuwenoude vooroordelen tegen Ezidi’s, aanhangers van Sharfadin. De beelden laten zien hoe historische marginalisering — van de massamoorden in 1915 tot de genocide van 2014 — sociale interacties blijft beïnvloeden en hoe anti-Ezidische sentimenten genormaliseerd zijn in het dagelijks leven.
In een recent opiniestuk beweert İkbal Dürre dat Rusland het aantal Koerden verkeerd telt, omdat Ezidi’s zich als Ezidi’s registreren en niet als Koerden. Dit argument negeert een fundamenteel feit: Ezidi’s zijn een eigen volk, met een eeuwenoude etnische identiteit en de religie Sharfadin, die losstaat van een Koerdische identiteit. Wanneer Ezidi’s zichzelf als Ezidi identificeren en Rusland hen dienovereenkomstig registreert, is dat geen fout, maar een correcte erkenning van wie zij zijn.
Ezidi’s in Irak eisen bij de verkiezingen van 11 november meer dan één quota-zetel. Met de Ezidi Cause Alliance streven ze naar bredere vertegenwoordiging, politieke erkenning en de wederopbouw van Shingal na jaren van ontheemding en onderdrukking.
Toen een Koerdische ontwerper een traditionele Ezidische jurk op de catwalk in Milaan presenteerde, prezen velen dit gebaar als een teken van inclusie. Maar is het echt erkenning — of toe-eigening? Voor Ezidi Times gaat de vraag dieper: waarom moeten Ezidi’s afhankelijk zijn van anderen om hun tradities te laten zien, en wat betekent het wanneer hun erfgoed wordt opgenomen in een breder Koerdisch narratief? Het gaat hier niet alleen om mode, maar om het voortbestaan van de identiteit van een oud volk.
In haar nieuwste release SISTER voegt de Ezidische zangeres Diana Kalashova haar stem samen met die van haar jongere zus Sofia in een oprechte ode aan zusterschap, liefde en familie. Samen geschreven met hun familie en gezongen in hun moedertaal Ezdiki, vangt het lied de intieme band tussen zussen en weerspiegelt het Diana’s blijvende toewijding aan haar wortels, haar passie en haar kunstenaarschap. In dit exclusieve interview met Ezidi Times vertelt Diana openhartig over het creatieve proces, haar geheime archief vol onuitgebrachte muziek, en de emotionele boodschap achter haar meest persoonlijke lied tot nu toe.
Bagdad — De Iraakse veiligheidsdiensten hebben dinsdag twee mannen gearresteerd die ervan worden verdacht zich voor te doen als adviseurs van...
🇬🇧🇫🇷🇮🇶🇷🇺🇦🇲🇹🇷🇳🇱🇧🇷🇪🇸🇸🇪🇩🇪🇩🇰
An Iraqi military official emphasized that the PKK disarmament process should include Sinjar, where armed groups loyal to the PKK remain active. The official stressed that these groups must be part of any agreement. The PKK began destroying weapons in May, a move welcomed by Turkey as “a new era.”
Het Diplomatieke Comité van de Beweging van Vrije Ezidische Vrouwen (TAJÊ) heeft een dringende oproep gedaan aan de Iraakse president en belangrijke internationale instanties om de identiteit vast te stellen van 19 Ezidische vrouwen die in 2016 in Mosul levend werden verbrand door ISIS. De beweging eist tevens dat deze gruweldaad officieel wordt erkend als een daad van feminicide.
Onze Wortels Behouden: Het Onmisbare Werk van Mecrûm Sûlêymanov en Kitêbxane Ezidi Times beveelt het YouTube-kanaal Kitêbxane van harte aan voor iedereen...
Op maandag 19 mei 2025 begint bij het Oberlandesgericht in München de rechtszaak tegen een echtpaar dat wordt beschuldigd van het tot slaaf maken, mishandelen en seksueel misbruiken van twee Ezidi-meisjes van vijf en twaalf jaar oud tijdens de heerschappij van de zogenaamde Islamitische Staat (IS). De vermeende misdaden vonden plaats tussen 2015 en 2017 in Irak en Syrië. De aanklachten omvatten genocide, wat de gerichte campagne van IS weerspiegelt tegen het eeuwenoude Ezidi-volk, dat de religie Sharfadin volgt.
Het is bizar, onwetend en een teken van een zeer laag IQ als mensen denken dat ze de etnische identiteit van een volk kunnen bepalen op basis van politieke vooringenomenheid. Een Ezidi wordt geïdentificeerd via zijn/haar etnische, religieuze, culturele en taalkundige identiteit.
Meer opgeleide en goed gevestigde individuen is een voordeel voor alle Ezidis (mlete Ezdi) wereldwijd. Met meer krachtige Ezidis hebben we een grotere kans om onszelf te beschermen, om internationaal gehoord te worden en misschien zelfs onze collectieve droom waar te maken: het herbouwen van ons voorouderlijk land, Ezdixan. Maar dat kunnen we niet bereiken door alleen op mannen te vertrouwen. We hebben zowel mannelijke als vrouwelijke Ezidis nodig die opgeleid, gerespecteerd en invloedrijk zijn. Dat is de weg naar echte vooruitgang en welvaart. Meisjes dwingen tot vroege huwelijken enkel zodat zij kinderen kunnen baren – kinderen die, door het ontbreken van goed onderwijs en carrièremogelijkheden, waarschijnlijk niet in staat zullen zijn een sterke bijdrage te leveren aan onze samenleving – terwijl men verwacht dat mannen alle last dragen, is naïef. Kijk maar naar eender welk succesvol land: zie hoe vrouwen daar net zo veel bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke problemen. Kijk hoe sterk en welvarend die samenlevingen zijn.
In een poging om democratisch en inclusief te lijken ten opzichte van de minderheden in Armenië, beledigt het Armeense politieke systeem wederom de band tussen Armeniërs en Ezidis. Hoe is het eerlijk dat 1.663 Koerden één parlementslid hebben dat hun stem vertegenwoordigt, terwijl de veel grotere Ezidis in Armenië (31.077) ook slechts één parlementslid hebben? Dit is geen eerlijkheid en inclusie—het is gewoon het gooien van een bot om de Ezidis te laten zwijgen.
Er is een voorstel ingediend in het Italiaanse Parlement om de genocide die in 2014 tegen het Ezidi-volk werd gepleegd door ISIS te erkennen. Deze stap komt na jaren van internationaal debat en groeiende oproepen om gerechtigheid voor de Ezidi’s, die onnoembare wreedheden ondergingen door toedoen van ISIS tijdens hun brute aanval op Shengal (Sinjar), Irak.
De aanklager is in beroep gegaan tegen het vonnis van de rechtbank in Stockholm tegen Lina Ishaq, die werd veroordeeld voor genocide, misdaden tegen de menselijkheid en ernstige oorlogsmisdaden begaan tegen het Ezidi-volk. Het beroep, ingediend op 17 februari 2025, verzoekt om de oorspronkelijke gevangenisstraf van 12 jaar te vervangen door een levenslange gevangenisstraf vanwege de ernst van de misdrijven.
Een 39-jarige Syrische man wordt ervan beschuldigd te hebben gevochten voor de zogenaamde Islamitische Staat (IS) in zijn thuisland voordat hij naar Europa vluchtte. Ook wordt hij verdacht van het gevangen houden van Ezidi-gevangenen in zijn zaak. De verdachte pleitte onschuldig, en zijn advocaat, Michael Drexler, betoogde dat de verkeerde persoon was aangeklaagd. De man kwam in 2019 aan in Oostenrijk en kreeg in 2020 asiel. Volgens zijn advocaat hebben de autoriteiten zijn achtergrond grondig onderzocht en geen enkel bewijs gevonden dat hem aan IS linkt.
De rechtbank van Stockholm heeft Lina Ishaq veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf voor genocide, misdaden tegen de menselijkheid en zware oorlogsmisdaden begaan tegen Ezidi-vrouwen en -kinderen in Raqqa, Syrië, in 2014 en 2015. De zaak maakt deel uit van bredere internationale inspanningen om leden van de Islamitische Staat (IS) verantwoordelijk te houden voor hun systematische vervolging van de Ezidi-minderheid.
Het UNHCR-rapport van december 2024 over zijn operaties in de provincie Dohuk geeft een overzicht van de humanitaire situatie voor...
Op 29 januari 2025 werd de activist Salwan Momika gedood in zijn huis in Södertälje, Zweden. Momika was een christen uit Irak die tegen ISIS had gevochten. In 2018 verhuisde hij naar Zweden en werd al snel bekend door het verbranden van korans. Door dit te doen, wilde Momika zijn afkeer van moslimextremisten tonen en misschien ook de wereld bewust maken van de gruweldaden die ISIS beging tegen de Jezidi’s en christenen in het Midden-Oosten.
