Onlangs zijn sommige onlineaccounts van Ezidi’s die zich van Sharfadin tot een andere religie hebben bekeerd, begonnen met het verspreiden van haatspraak en desinformatie over Sharfadin. Ook circuleren er online video’s waarop een groep Ezidi’s te zien is die deelneemt aan een bekeringsceremonie.

De kwestie is veel verontrustender dan alleen de bekeringsvideo’s zelf. Sommige accounts publiceren AI-gegenereerde afbeeldingen waarin Ezidi-tempels in verband worden gebracht met demonische figuren, verspreiden valse verklaringen over onze religieuze tradities en beledigen mensen die Sharfadin blijven volgen. Een andere religie kiezen is één ding. Die keuze gebruiken om Ezidi’s te vernederen en hun heilige plaatsen te demoniseren is iets anders.

Sommigen maken met AI demonische afbeeldingen van Ezidi-tempels en heilige symbolen. Anderen verspreiden video’s, valse beweringen en beledigend materiaal dat bedoeld is om Ezidi’s belachelijk te maken, verkeerd voor te stellen en te vernederen.

Veel mensen hebben contact opgenomen met Ezidi Times en ons gevraagd uit te leggen waarom deze beweringen onjuist zijn en mensen op te roepen hun religie niet te verlaten. Ons standpunt is duidelijk: het is pijnlijk en teleurstellend wanneer een Ezidi Sharfadin verlaat zonder de religieuze en historische betekenis te begrijpen van wat hij of zij achterlaat. Maar Ezidi’s proberen, anders dan veel moderne religies, hun geloof niet aan anderen op te leggen. Sharfadin is geen religie waartoe men eenvoudig toetreedt door een paar lege woorden op te zeggen en vervolgens te beweren een volgeling te zijn. Evenmin is het verwikkeld in een wanhopige zoektocht naar “verdwaalde zielen” die onzeker zijn over de betekenis van hun leven. Sharfadin is een geërfd geloof, een geschiedenis en een identiteit die minstens 6.776 jaar oud is en die generaties lang bewaard is gebleven ondanks vervolging, gedwongen bekering en herhaalde pogingen om haar uit te wissen.

Wat echter geen persoonlijke keuze is, is die beslissing gebruiken als vrijbrief om leugens, haat en godslasterlijk materiaal over het Ezidi-volk en hun heilige plaatsen te verspreiden.

Wanneer iemand demonische fantasieën over Ezidi-tempels creëert, valse theorieën over Sharfadin verspreidt en mensen lastigvalt die hun niets hebben aangedaan, gaat het niet langer om persoonlijk geloof. Het is anti-Ezidi-haatspraak.

Als u werkelijk gelooft dat u een religie hebt gevonden die u menselijker, mededogender en dichter bij God heeft gemaakt, waarom besteedt u dan uw tijd aan het vernederen van de mensen die u hebt achtergelaten? Waarom verspreidt u haat tegen een volk waarvan de identiteit, religie en heilige plaatsen al het doelwit van vervolging zijn geweest?

Dit gedrag getuigt niet van religieuze overtuiging. Het herhaalt de ontmenselijkende logica die generaties lang tegen Ezidi’s is gebruikt en die eraan heeft bijgedragen dat de Ezidi-genocide van 2014 mogelijk werd.

Door uw eigen daden spreekt u de morele waarden tegen waarin u zegt te geloven. Wij hebben medelijden met mensen die het ene geloof verlaten om zich vervolgens te wijden aan spot, intimidatie en leugens tegen mensen die hun nooit iets hebben aangedaan.

Daarom vragen wij u:

Is dit uw religie?

Als haat tegen Ezidi’s, minachting voor heilige plaatsen en leugens over Sharfadin zijn wat u ervoor kiest te verspreiden, dan is dat hoe uw religie er voor de wereld uitziet.

Dit is niet alleen een poging tot religieuze assimilatie — het is nog een laag van Koerdische propaganda

Aan degenen die denken dat dit slechts een kwestie van godsdienstvrijheid is en dat deze Ezidi’s niet veroordeeld zouden moeten worden omdat zij zich tot een andere religie hebben bekeerd: wij willen een andere dimensie van deze kwestie belichten. Geen van de landen met een christelijke meerderheid waarin deze Ezidi-families sinds de genocide van 1915 hebben gewoond, heeft hun het christendom met geweld opgelegd.

Wij zien deze bekeringen als een gevolg van Koerdische propaganda die de Ezidi-identiteit voorstelt als slechts een religie. Wanneer we deze accounts, de beweging en de historische achtergrond van de manier waarop deze christelijke sekten Ezidi’s hebben benaderd nader bekijken, zien we één zeer duidelijk patroon: ze lijken allemaal een Koerdisch-nationalistische ideologie te bevorderen.

Dit zal sommige mensen misschien verbazen, maar wij presenteren eenvoudigweg dit feit: Rüdaw heeft een volledige documentaire gemaakt waarin zij Ezidi’s bezoeken en hen interviewen over religie. Wat zij tijdens de interviews voortdurend naar voren schuiven, is het idee dat Ezidi’s “gewoon Koerden” zijn en dat het geen probleem is wanneer Ezidi’s Sharfadin verlaten: zij zijn nog steeds Koerden, en Koerden houden van hen omdat zij bijdragen aan de kleuren van de Koerdische identiteit.

De Ezidi-identiteit onderscheidt zich door de manier waarop etniciteit en religie met elkaar verbonden zijn. Binnen de Ezidi-opvatting van identiteit worden degenen die zich tot andere religies bekeren niet langer als Ezidi beschouwd; dit is een manier geweest om de Ezidi-identiteit te behouden en tegen assimilatie te beschermen. Dit is bijzonder gunstig voor Koerdische nationalisten die Ezidi’s willen assimileren en onze identiteit slechts als een “Koerdische religie” willen voorstellen.

De kwestie rond deze bekeringen is daarom niet alleen verontrustend omdat sommige betrokkenen haatspraak en desinformatie over Sharfadin verspreiden. Wanneer dit gepaard gaat met de ontkenning van de etnische identiteit van Ezidi’s, zien wij daarin opnieuw een poging om die identiteit te vernietigen.

Dit zal sommige mensen misschien verbazen, maar wij presenteren eenvoudigweg dit feit: Rüdaw heeft een volledige documentaire gemaakt waarin zij Ezidi’s bezoeken en hen interviewen over religie. Wat zij tijdens de interviews voortdurend naar voren schuiven, is het idee dat Ezidi’s “gewoon Koerden” zijn en dat het geen probleem is wanneer Ezidi’s Sharfadin verlaten: zij zijn nog steeds Koerden, en Koerden houden van hen omdat zij bijdragen aan de kleuren van de Koerdische identiteit.

Het is alsof men zoekt naar afval dat gerecycled kan worden. Als u het nuttig vindt, ga dan gerust uw gang. Maar onthoud: het diende zijn oorspronkelijke doel niet en werd daarom weggegooid. Waarom denkt u dat het voor u wel waarde zal hebben?

Aan degenen die het afgezaagde argument blijven herhalen dat “Ezidi alleen een religie is”, hebben wij één eenvoudige vraag:

Als een Ezidi zich tot een andere religie bekeert en vervolgens als Koerd wordt beschouwd, hoe wordt iemand dan in de eerste plaats Ezidi?

Het antwoord is dat u als Ezidi wordt geboren, omdat Ezidi zowel een etnische als een religieuze identiteit is. Volgens traditionele Ezidi-regels kunt u niet eenvoudig Ezidi worden door de religie aan te nemen. Die geërfde identiteit reduceren tot een “Koerdische religie” negeert de etnische dimensie ervan en getuigt van een beperkt begrip van wat etnoreligieuze identiteit betekent: de verbinding tussen etnische en religieuze verbondenheid.

Sharfadin verlaten herschrijft uw afkomst niet. Evenmin geeft het u het recht om die van ons te herschrijven.

Onze laatste boodschap aan degenen die hun geschiedenis zijn vergeten en wat hun voorouders hebben doorstaan om de Ezidi-identiteit te behouden — en aan degenen die actief proberen Ezidi’s via verschillende strategieën te assimileren:

Wat u doet, is zoeken naar afval dat gerecycled kan worden. Als u het nuttig vindt, ga dan gerust uw gang. Maar onthoud: het diende zijn oorspronkelijke doel niet en werd daarom weggegooid. Waarom denkt u dat het voor u wel waarde zal hebben? Bedankt dat u onze rotte appels wegneemt!