Mens Irak nærmer sig parlamentsvalget den 11. november, søger Ezidierne endelig en repræsentation, der udspringer fra deres egne rækker. Efter år med fordrivelse og tilsidesættelse stiller flere Ezidi-kandidater op — samlet i Ezidi Cause Alliance — for at kræve retten til at tale og beslutte for sig selv.
Inför Iraks parlamentsval den 11 november kräver Ezidierna verklig representation efter år av fördrivning och politisk marginalisering. Genom Ezidi Cause Alliance hoppas kandidater på att ena Ezidiska röster och stärka kampen för självbestämmande, värdighet och återuppbyggnaden av Shingal.
Às vésperas das eleições parlamentares do Iraque, os Ezidis buscam uma representação genuína após anos de deslocamento e marginalização. Com a formação da Aliança da Causa Ezidi, candidatos de Shingal e Duhok tentam transformar a luta por sobrevivência e dignidade em voz política dentro do parlamento iraquiano.
A medida que Irak se prepara para las elecciones parlamentarias del 11 de noviembre, la comunidad ezidí exige una representación auténtica tras años de desplazamiento y marginación. Con la creación de la Alianza por la Causa Ezidí, los candidatos buscan superar los límites del escaño de cuota y construir una voz política independiente que refleje la voluntad y la dignidad del pueblo ezidí.
Езиды в Ираке готовятся к выборам с надеждой на реальное представительство. Помимо квотного места, они объединяются в Альянс езидского дела, чтобы отстаивать право на голос, возвращение домой и восстановление Шингала после лет маргинализации и последствий геноцида.
Ezidi’s in Irak eisen bij de verkiezingen van 11 november meer dan één quota-zetel. Met de Ezidi Cause Alliance streven ze naar bredere vertegenwoordiging, politieke erkenning en de wederopbouw van Shingal na jaren van ontheemding en onderdrukking.
Alors que les élections parlementaires approchent en Irak, les Ezidis revendiquent une représentation réelle et élargie. Au-delà du siège quota, l’Alliance de la Cause Ezidie cherche à unifier les voix Ezidies pour défendre leur survie, dignité et droit à l’autodétermination, tout en réclamant justice et reconstruction de Shingal.
مع اقتراب الانتخابات البرلمانية العراقية، يطالب الإيزيديون بتمثيل حقيقي بعد سنوات من التهميش والنزوح. سبعة مرشحين يتنافسون على المقعد الإيزيدي المخصص في نينوى، بينما يسعى تحالف القضية الإيزيدية لتوحيد الأصوات الإيزيدية والفوز بمقاعد إضافية، للدفاع عن البقاء والكرامة وحق تقرير المصير، واستعادة شنكال التي ما زالت تحمل آثار محاولة داعش لمحو شعبهم ودينهم.
Jesiden fordern bei den Parlamentswahlen im Irak am 11. November echte politische Vertretung. Neben dem offiziellen Quotenplatz treten zahlreiche Kandidaten über die Ezidi Cause Alliance an, um Stimmen zu bündeln und Shingal, das nach Vertreibung und Völkermord noch immer um Wiederaufbau kämpft, politisch stärker zu vertreten. Es geht um mehr als Sitze – es geht um Selbstbestimmung, Würde und die Zukunft des jesidischen Volkes.
After years of displacement and political neglect, the Ezidi people are demanding genuine representation. With the Ezidi Cause Alliance uniting candidates across the country, this election marks a defining moment to reclaim their voice, rebuild Shingal, and ensure that Ezidis — not outside powers — shape their own future.
More than a decade after ISIS destroyed Shingal, Germany is urging Iraq to speed up reconstruction of the Ezidi homeland. Despite new laws and aid projects, most Ezidis remain displaced, and rebuilding has stalled amid political tensions and insecurity.
Երբ քուրդ դիզայները Միլանի ցուցադրության ժամանակ ներկայացրեց ավանդական եզդիական զգեստ, շատերը ծափահարեցին այդ ժեստը՝ որպես ներառման նշան։ Բայց արդյո՞ք դա իսկապես ճանաչում է, թե՞ յուրացում։ Ezidi Times-ի համար հարցն ավելի խորն է. ինչո՞ւ պետք է եզդիները հույսը դնեն ուրիշների վրա՝ իրենց ավանդույթները ցուցադրելու համար, և ի՞նչ է նշանակում, երբ նրանց ժառանգությունը կլանվում է ավելի լայն քրդական պատմության մեջ։ Վտանգված է ոչ միայն նորաձևությունը, այլև հին ժողովրդի ինքնության գոյատևումը։
Toen een Koerdische ontwerper een traditionele Ezidische jurk op de catwalk in Milaan presenteerde, prezen velen dit gebaar als een teken van inclusie. Maar is het echt erkenning — of toe-eigening? Voor Ezidi Times gaat de vraag dieper: waarom moeten Ezidi’s afhankelijk zijn van anderen om hun tradities te laten zien, en wat betekent het wanneer hun erfgoed wordt opgenomen in een breder Koerdisch narratief? Het gaat hier niet alleen om mode, maar om het voortbestaan van de identiteit van een oud volk.
Quando uma estilista curda apresentou um vestido tradicional Ezidi na passarela em Milão, muitos aplaudiram o gesto como sinal de inclusão. Mas será que é realmente reconhecimento — ou apropriação? Para o Ezidi Times, a questão é mais profunda: por que os Ezidis precisam depender de outros para mostrar suas tradições, e o que significa quando sua herança é absorvida em uma narrativa curda mais ampla? Está em jogo não apenas a moda, mas a sobrevivência da identidade de um povo antigo.
Cuando una diseñadora kurda presentó un vestido tradicional ezidí en la pasarela de Milán, muchos aplaudieron el gesto como una señal de inclusión. Pero, ¿es realmente un reconocimiento o una apropiación? Para Ezidi Times, la pregunta es más profunda: ¿por qué los ezidíes deben depender de otros para mostrar sus tradiciones y qué significa cuando su patrimonio se absorbe en una narrativa kurda más amplia? Lo que está en juego no es solo la moda, sino la supervivencia de la identidad de un pueblo milenario.
Da en kurdisk designer præsenterede en traditionel ezidisk kjole på catwalken i Milano, hyldede mange gestussen som et tegn på inklusion. Men er det virkelig anerkendelse – eller appropriation? For Ezidi Times går spørgsmålet dybere: hvorfor skal ezidier stole på andre for at vise deres traditioner, og hvad betyder det, når deres arv opslugt af en bredere kurdisk fortælling? Det, der står på spil, er ikke kun mode, men overlevelsen af et gammelt folks identitet.
När en kurdisk designer presenterade en traditionell ezidisk klänning på catwalken i Milano applåderade många gesten som ett tecken på inkludering. Men är det verkligen erkännande – eller appropriering? För Ezidi Times går frågan djupare: varför måste ezider förlita sig på andra för att visa sina traditioner, och vad betyder det när deras kulturarv absorberas in i en bredare kurdisk berättelse? Det som står på spel är inte bara mode, utan överlevnaden av ett uråldrigt folks identitet.
Bir Kürt tasarımcı Milan podyumunda geleneksel bir Ezidi elbisesi sunduğunda, birçok kişi bunu kapsayıcılığın bir işareti olarak alkışladı. Peki bu gerçekten bir tanıma mı, yoksa sahiplenme mi? Ezidi Times için mesele daha derin: Ezidiler neden geleneklerini başkalarına göstermek zorunda kalıyor ve mirasları daha geniş bir Kürt anlatısına dahil edildiğinde ne anlama geliyor? Sadece moda değil, kadim bir halkın kimliğinin hayatta kalması söz konusu.
Lorsqu’une créatrice kurde a présenté une robe traditionnelle ézidie sur le podium à Milan, beaucoup ont applaudi le geste comme un signe d’inclusion. Mais s’agit-il vraiment de reconnaissance — ou d’appropriation ? Pour Ezidi Times, la question va plus loin : pourquoi les Ézidis doivent-ils dépendre des autres pour présenter leurs traditions, et que signifie que leur patrimoine soit absorbé dans un récit kurde plus large ? Ce qui est en jeu n’est pas seulement la mode, mais la survie de l’identité d’un peuple ancien.
Когда курдский дизайнер представил на подиуме в Милане традиционный езидский наряд, многие аплодировали этому жесту, считая его проявлением «включения». Но является ли это действительно признанием — или присвоением? Для Ezidi Times вопрос глубже: почему езиды должны полагаться на других, чтобы демонстрировать свои традиции, и что значит, когда их наследие поглощается более широкой курдской нарративной рамкой? На кону — не только мода, но и выживание идентичности древнего народа.
